Thursday, March 27, 2014

Σκέψεις για...τις σκέψεις

Θα είμαι ειλικρινής.  Αυτό το μήνα διάβασα πολλά βιβλία, ελληνικά και ξένα, όμως κανένα δεν μου προκάλεσε μια ιδιαίτερη σκέψη, κάτι για να αναλογιστώ, από κάπου να πιαστώ, να αρπάξω το στυλό μου και να υπογραμμίσω μια συγκλονιστική φράση που θα μου μείνει χαραγμένη στη ψυχή για πάντα.  Ίσως φταίω εγώ που έχω πλέον ορίσει κάποιες προϋποθέσεις στα βιβλία που διαβάζω.  Θα ήθελα ένα μυθιστόρημα να μην έχει μετριότητα στην πλοκή.  Θέλω δράση και συναίσθημα.  Θα ήθελα η γραφή να μοιάζει με χορό, να υπάρχει ρυθμός και αρμονία.  Θέλω πάθος, ρυθμό, ποίηση και κίνηση.  Αγωνία και εξέλιξη.  Θέλω να εξελιχθώ.  Αν στο τέλος ενός βιβλίου ο αναγνώστης παραμένει ίδιος, το βιβλίο δεν πέτυχε το σκοπό του.  Θέλω να αλλάξω μαζί με τον πρωταγωνιστή.  Να εξιλεωθώ. 
Ίσως ο Απρίλης είναι πιο τυχερός μήνας...