Tuesday, April 29, 2014

Σκέψεις για το βιβλίο «Υπόθεση Laurus – Τα κατορθώματα της Ρόζας Δελλατόλα»

Πόσο εντυπωσιάζομαι με τα βιβλία που δεν στοχεύουν σε συγκεκριμένες ηλικίες, δεν κατηγοριοποιούνται σε κουτάκια που λέγονται «παιδικά» ή «ενήλικα». Το συγκεκριμένο βιβλίο της δημοσιογράφου και συγγραφέως παιδικής λογοτεχνίας Λώρης Κέζα, έχει ακριβώς αυτήν την ιδιότητα: είναι για όλες τις ηλικίες.  Το «Υπόθεση Laurus – Τα κατορθώματα της Ρόζας Δελλατόλα» είναι το πρώτο σε μια σειρά βιβλίων με πρωταγωνίστρια τη μικρή Ρόζα η οποία κερδίζει τους αναγνώστες για το σπιρτόζικο και καθάριο πνεύμα της. 
 
Η Ρόζα Δελλατόλα ζει σε ένα χωριό της Τήνου, τα Λουτρά. Εκεί ο πατέρας της έχει ανοίξει Γραφείο Τελετών, χωρίς όμως να γνωρίζει τα τοπικά έθιμα για τις κηδείες. Στο χωριό υπάρχει ένα παλιό οικοτροφείο, η Σχολή Ουρσουλινών, όπου ζουν τρεις μοναχές αλλά καμία μαθήτρια. Προτείνουν στη Ρόζα να γίνει η μοναδική μαθήτρια σε ένα κτίριο με 55 αίθουσες, 33 πιάνα, βιβλιοθήκες και πολλούς, πάρα πολλούς άδειους κοιτώνες.

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν με στραβό μάτι τη σχέση της οικογένειας Δελλατόλα με τις Ουρσουλίνες. Στην υπόθεση εμπλέκονται ένας εργολάβος ο οποίος χτίζει παράνομες οικοδομές, οι Αλβανοί εργάτες του και η οργάνωση του «Φοίνικα», που θέλει να διώξει από το νησί τους ξένους και τους καθολικούς. Υπάρχει και μια μεγάλη εταιρεία που θέλει να κάνει επενδύσεις στα Λουτρά. Η Ρόζα καταλαβαίνει ότι όλα τα πρόσωπα συνδέονται σε μια παράξενη υπόθεση, την Υπόθεση Laurus.

Η ιστορία καταπιάνεται εύστοχα και έξυπνα με θέματα όπως ο ρατσισμός, η διαφθορά, η παράδοση και η ιστορία ενός τόπου. Και εδώ θα μιλήσω για τον τόπο. Με αγγίζουν τα βιβλία που αφορούν το αγαπημένο μου, υιοθετημένο μου νησί, την Τήνο. Ταυτίστηκα άμεσα με το πνεύμα της ιστορίας καθώς ο σύζυγος μου κατάγεται από το νησί των Καθολικών και Ορθοδόξων, των ξένων και των Ελλήνων, των διαδοχικών εικόνων και των πολλών αντιθέσεων.  Από τη μετεωρική φαντασμαγορία του Βωλάξ έως τα βορινά κύματα της Λειβάδας. Από το Ξώμβουργο ως τον Τσικνιά. Από την Ευαγγελίστρια της Τήνου έως την Κιουρά των Αγγέλων. Οι αντιθέσεις αποτελούν την ίδια την ιστορία η οποία απλώνεται μέσα στο κείμενο σαν ελαφρό αεράκι.  Ενώ σαν Αυγουστιάτικο μελτέμι μοιάζει το πείσμα και το μπρίο της Ρόζας.

Απόλαυσα αυτό το βιβλίο που δεν μοιάζει ούτε με παιδικό, μα ούτε με ενήλικο. Με ξεκούρασε…ίσως επειδή έχει το χάρισμα να είναι απλώς ένα ευχάριστο ανάγνωσμα.  Αναμένω τα επόμενα της σειράς!