Showing posts with label Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει. Show all posts
Showing posts with label Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει. Show all posts

Tuesday, January 6, 2015

Καλή χρονιά με τις σκέψεις μιας κότας

Καλωσορίζουμε το νέο έτος με το πιο συγκινητικό βιβλίο του 2014. «Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει» είναι ένα μυθιστόρημα κεντημένο με απλά στολίδια λέξεων από την Νότιο Κορεάτισα Sun-Mi Hwang, ως ένα σύγχρονο παραμύθι ενηλίκων συμπεριλαμβάνοντας όλα τα υφολογικά γνωρίσματα ενός κλασσικού παραμυθιού: η πάλη του καλού με το κακό, μεταφορικοί συμβολισμοί, διαδοχικά μοτίβα, αλληγορική διήγηση.
Μια κότα ονειρεύεται να κλωσήσει ένα αυγό, κάτι που μοιάζει αδύνατο εφόσον είναι εγκλωβισμένη μέσα στο κοτέτσι ενός αγροκτήματος.


«Μόνο μια λαχτάρα είχε στη ζωή της, να καθίσει πάνω σ’ ένα αυγό, να το κλωσήσει και να δει να γεννιέται μέσα απ’ αυτό ένα πουλάκι.»

Πέρασε τα πάνδεινα ώστε να αποκτήσει αυτό το εξωπραγματικό όνειρο – πρώτα να βρει την ελευθερία της, ύστερα να αποκτήσει έστω κι έναν φίλο, να κλωσήσει ένα αυγό, να μεγαλώσει ένα παιδί, να αγαπήσει άνευ ορίων και να αγαπηθεί με τους όρους που έθεταν οι ρόλοι των σχέσεων.  Οι δυσκολίες να αποκτήσει όλα της τα όνειρα ζύγισαν βαριά, πάλεψε να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ ευτυχίας και αυτοθυσίας.

Ως περιπλανώμενη αναρωτήθηκε αρκετές φορές, «Γιατί ήταν έτσι η ζωή της;  Μήπως γιατί δεν έπαψε ποτέ της να ελπίζει;»

Αρχικά ήλπιζε για τον εαυτό της, για την ελευθερία της, για το συμβολικό πετάρισμα των φτερών της στον ουρανό.  Όμως αφού κατάφερε να γίνει μητέρα, οι ελπίδες, οι αγωνίες, οι θυσίες στράφηκαν προς το παιδί της.  Εγκατέλειψε τα όνειρα της για χάρη του σαν την απόλυτη ενσάρκωση της μητρικής αγάπης σε όλη τη γη.  Ωστόσο η ίδια η αυτοθυσία της τη φτάνει στην πραγματοποίηση του τελικού ονείρου.  Διότι όπως επισημαίνει ο αγαπημένος μου Χέμινγουεϊ στο βιβλίο του «Αποχαιρετισμός στα όπλα»:

When you love you wish to do things for.  You wish to sacrifice for.  You wish to serve.


Μια κότα ονειρευόταν να πετάξει και τα κατάφερε με γνώμονα την αγάπη.  Και τι είναι η αγάπη παρά μόνο η αυτοθυσία.  Η συγγραφέας ωστόσο δεν αδικεί τους πατέρες.  Η απόλυτη πατρική αγάπη συμβολίζεται απ' την αρσενική πάπια, τον πατέρα του παιδιού, ο οποίος δεν αυτοθυσιάζεται μόνο για εκείνον άλλα και για τη "μητέρα" που τον κλώσησε…