Showing posts with label Ο διαφημιστής. Show all posts
Showing posts with label Ο διαφημιστής. Show all posts

Tuesday, February 11, 2014

Σκέψεις για το βιβλίο του Αλέξη Γεράση, «Ο διαφημιστής»



Διασκέδασα πολύ διαβάζοντας το βιβλίο του Αλέξη Γεράση, «Ο διαφημιστής».  Μοιάζει να είναι σε μόνιμη πάλη με τον εαυτό του, με την έννοια της αξίας και με την ανύπαρκτη αυτοπεποίθηση του παρόλο πως δηλώνει ο ίδιος ότι η πολύχρονη απασχόληση του με τη διαφήμιση του χάρισε τον υπερμεγέθη εγωισμό του. Όμως διαβάζοντας αυτή την πρωτότυπη αυτοβιογραφία είχα την αίσθηση ότι κάπου ο συγγραφέας έχει αδικήσει τον εαυτό του.  Εν τέλει, δεν είναι εγωιστής.  Αντιθέτως, για να καταθέτει έτσι αβίαστα και ειλικρινά την ψυχή του σε αυτό το βιβλίο, είναι πολύ μετριόφρων.  Ακριβώς αυτή η ταπεινή του ματιά είναι που μας κάνει να αναλογιστούμε την καθημερινή μας μάχη με το θέμα της ανθρώπινης αξίας.
Με φόντο το γυαλιστερό χώρο της διαφήμισης, παρακολουθούμε την ψυχολογία ενός διαφημιστή καθώς συνθλίβεται από την αβεβαιότητα και το άγχος για αναγνώριση. Μπαίνοντας στα άδυτα των διαφημιστικών εταιρειών, γινόμαστε μάρτυρες μιας σύγχρονης αρένας, όπου οι μονομάχοι διαφημιστές, προκειμένου να επιζήσουν, δεν διστάζουν να σφαγιάσουν συνειδήσεις, προσωπικότητες και ηθικές αξίες.

Ο πρωταγωνιστής θα νικήσει, αν αποδεχθεί να υποκύψει. Αν αποδεχθεί να κρατήσει το κεφάλι του στο ίδιο ύψος με τους υπόλοιπους. Αν αποδεχθεί να αλλάξει και να αλλοιωθεί. Αν αποδεχθεί να συνεχίσει να είναι διαφημιστής.

Θα νικήσει... μόνο αν αποδεχθεί τη μετριότητά του.

«Δεν ήθελα να πιστέψω πως ήμουν μετριότητα.»  Η αίσθηση της μετριότητας μπορεί να προκληθεί από κάθε απογοήτευση σε κάθε τομέα της κοινωνικής μας ζωής.  Όπου όλα βασίζονται στον αθέμιτο ανταγωνισμό, στην επιλεκτική ανταμοιβή του κάθε δημιουργού και στην συνεχή σύγκρουση ιδεών και απόψεων, όλα στο τέλος μοιάζουν μάταια.  Γιατί την μια στιγμή ο διαφημιστής πουλάει και την άλλη ξεπουλάει…τον ίδιο του τον εαυτό.  Όσο πουλούσε, ανέβαινε.  Όσο δεν πουλούσε, έχανε ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού του – την αυτοπεποίθηση του.  Η συνεχής έλλειψη αυτοπεποίθησης του γεννούσε φόβο και αμφιβολία.

Το βιβλίο μας διασκεδάζει άλλα μας προκαλεί.  Εξετάζουμε τον άνθρωπο ως προϊόν.  Ποιοί καθορίζουν τι τιμή που μας αξίζει, άραγε; 

«Είναι απίστευτο πόσο συνεχίζει να με ενδιαφέρει η γνώμη που έχουν οι άλλοι για μένα και όχι η γνώμη που έχω εγώ για τον εαυτό μου.»

Καθημερινώς καλούμαστε να πουλήσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας.  Το χαμόγελο μας σ’ έναν πελάτη.  Τον τσαμπουκά μας σ’ έναν οδηγό.  Το κλάμα σ’ έναν πονόψυχο.  Το ανέκδοτο σ’ έναν πρόσχαρο.  Και πάντα αναμένουμε την ανταπόδοση – την αμοιβή της δικής μας ψυχοσύνθεσης, της δικής μας στιγμιαίας εσωτερικής ανάγκης.  Διότι ο άνθρωπος ως προϊόν πουλάει όσα και όσο θεωρούν οι άλλοι ότι αξίζει.

Ο περίφημος κοινωνιολόγος Έρβινγκ Γκόφμαν άλλωστε είχε μιλήσει για τη δραματουργική προσέγγιση των ανθρώπων στις κοινωνικές τους σχέσεις.  Η συμβολική αλληλεπίδραση που διατηρούμε μεταξύ μας καθορίζει και την ιδιότητα που παρουσιάζουμε σε κάθε κοινωνική μας συναλλαγή.  Καλούμαστε να παρουσιάζουμε τον έναν μας εαυτό στο προσκήνιο καθημερινώς ενώ στο παρασκήνιο διαφέρουμε κατά πολύ.  Με άλλα λόγια, γινόμαστε διαφημιστές του εαυτού μας σε κάθε επίπεδο της ζωής.

Μέσα από την διασκεδαστικότατη και αυτοσαρκαστική αφήγηση του, ο Γεράσης ανεπιτήδευτα αποκαλύπτει πως τελικά η αξία του καθενός δεν καθορίζεται από καμία αντίδραση ή επίδραση.  Γιατί απλούστατα, δεν είμαστε προϊόντα προς πώληση.  Ίσως μας δίνει εμμέσως την ευκαιρία να ανακαλύψουμε μόνοι μας πόσο «μέτριοι» ή όχι είμαστε.  Διότι την αξία του καθενός την καθορίζει ο ίδιος, όχι οι άλλοι.